Tweede keer

Tweede keer

28 Jun 2018 | Redactie

“Ik was 17 jaar en zat in mijn eindexamenjaar. Ik was al een tijd verliefd op de populairste jongen uit de klas. Hij had mij nooit zien staan. Tot ons eindexamenjaar. Ik begon met uitgaan en raakte met hem bevriend. We kregen een relatie en van het één kwam het ander. In die tijd gebruikte ik de pil, maar die vergat ik wel eens. Op een gegeven moment werd ik niet ongesteld. Ik begon me zorgen te maken en kocht een zwangerschapstest. Die deed ik op de WC op school, samen met een vriendin. De test was positief. Ik kon wel door de grond. Hier had ik écht niet op gerekend!

Geheim
Ik durfde het niet tegen mijn ouders te zeggen. Na de vakantie zou ik gaan studeren. Daar had ik hard voor gewerkt. Hoe moest ik hen nu over de zwangerschap vertellen?
Ik probeerde zoveel mogelijk van huis te zijn en werd steeds stiller. Mijn moeder kreeg door dat er iets aan de hand was. Toen ze me op een dag vroeg of ik problemen had, brak ik. Ik heb vreselijk gehuild.

Keuze
Mijn ouders waren boos dat ik zo slordig met de pil was geweest, maar wilden mij ook graag steunen. Ze kenden mijn droom om te gaan studeren en hoe hard ik daarvoor gewerkt had. Samen kwamen we eigenlijk tot de conclusie dat studeren en een kind opvoeden voor mij niet te doen was. Intussen was mijn relatie uit, hij wilde geen kind en had inmiddels een andere vriendin. Met hem hoefde ik dus geen rekening te houden. Samen met mijn ouders besloot ik om een afspraak te maken bij de huisarts. Die verwees me na een gesprek door naar een abortuskliniek.

De dag van de abortus kan ik nog zo voor me halen. Ik weet nog wie er in de wachtruimte zaten, welke kleur de balie had, hoe de bril van de verpleegkundige eruit zag. De abortus zelf vond ik vreselijk. Ik wilde het daarna allemaal het liefste zo snel mogelijk vergeten en ‘gewoon’ zomervakantie gaan vieren, net als mijn vriendinnen. Maar dat vond ik niet makkelijk.

Nieuw begin
September voelde als een nieuw begin. Ik verhuisde naar Leiden, ging studeren en werd lid van een vereniging. Ik kreeg het te druk om veel aan de abortus te denken. Sommige dingen bleven moeilijk, bijvoorbeeld de datum van de abortus en de uitgerekende datum. Met mijn ouders had ik het er af en toe nog over als ik er in het weekend was, maar door de tijd heen werd dat minder.

Ik kreeg een vaste relatie. We hadden het goed samen en hadden zelfs al plannen voor de toekomst. We zouden onze studies afmaken, werken en sparen voor een verre reis samen. Dan zouden we aan kinderen beginnen. Dat liep anders dan gepland.

Toch weer zwanger
Ik studeerde af en was net aan mijn eerste baan begonnen toen ik me enorm moe voelde. Eerst dacht ik dat het kwam door alle nieuwe indrukken, maar de vermoeidheid bleef, ook na de weekenden. Ik ging naar de dokter. Hij vroeg of ik niet zwanger was. Dat was voor mijn gevoel onmogelijk, want ik slikte de pil trouw. Hij vroeg of ik onlangs ziek was geweest en diarree had gehad? Dan werkt de pil minder goed. Dat was inderdaad zo. Uit de test bleek dat ik toch zwanger was. Mijn wereld stortte in. Daar gingen onze plannen! Ik had eindelijk een leuke baan gevonden waar ik in kon doorgroeien en nu dit! Ik belde mijn vriend. Die zei gelijk dat hij een kind écht nog niet zag zitten. Een aantal vreselijke dagen volgden. Ik twijfelde enorm. Ik wilde mijn vriend niet kwijt, want met hem wilde ik oud worden, maar aan de andere kant wilde ik eigenlijk ook niet nog een abortus.

Tussen ons in
Na veel gesprekken samen besloot ik toch voor abortus te kiezen. De abortus en de periode erna beleefde ik als een roes. Ik was er lichamelijk wel, maar mijn hoofd zat ergens anders. Nu, een jaar later, voel ik me nog enorm schuldig naar de baby. Ik ben nog steeds samen met mijn vriend, maar het is moeilijk geweest. De abortus staat eigenlijk nog tussen ons in. Mijn vriend verzekert me ervan dat onze tijd nog komt. Ik hoop dat ons dat na twee abortussen nog gegund is.”