Slecht nieuws bij een echo

Slecht nieuws bij een echo

09 Nov 2017 | Redactie

ECHO

Gert-Jan en zijn vrouw zijn in blijde verwachting van hun derde kindje, maar krijgen slecht nieuws tijdens de eerste echo.

“Ons kindje had een megablaas. Bij een megablaas kan de blaas zichzelf niet legen. Die wordt dus steeds groter en staat onder spanning, wat verstrekkende of fatale gevolgen kan hebben. Het was  niet aannemelijk dat ons kindje in de baarmoeder al zou overlijden, maar wel na de geboorte. De kans dat dit nog goed zou komen, was hoogstens 5%, vertelde de specialist. Het onderwerp abortus kwam aan de orde. ‘Je mag tot 24 weken besluiten om het af te breken,’ zei ze. Ze raadde ons aan om toch zeker te wachten tot 16 weken, want dan zouden we meer weten.”

DE HOOGSTE WEG

“In het ziekenhuis werden we gevoelsmatig in de richting van abortus geduwd, maar dat wilden we niet. Al op de terugweg naar huis besloten we Siriz te bellen, om even van ons af te praten. We konden al heel snel terecht. Lydia, de maatschappelijk werker, liet ons gewoon uitpraten en ze liet ons zelf de beslissing nemen die we eigenlijk diep vanbinnen al genomen hadden: we gingen voor ons diepste verlangen, een kindje. Ondanks emoties en gedachten die alle kanten op gingen. God zou ons door het lijden heen dragen dat dan zou kunnen komen. Het was echt onze eigen conclusie; ze drong ons niks op. Het was heel fijn om het met haar te bespreken.”

“De vier weken dat we moesten wachten op de 16-weken echo voelden als een jaar, maar de keuze die we in het gesprek bij Siriz hadden gemaakt, werd op veel manieren bevestigd. De zondag voordat we weer naar het ziekenhuis in Nijmegen moesten, ging de preek bij ons in de kerk over Jakob, die vocht met God en zei: ‘Ik laat U niet gaan voor U mij zegent.’ De predikant zei, dat waar je ook mee zit, je ook op die manier Gods zegen mag vragen. God wil betrokken zijn. Er werden bidstonden georganiseerd, maar niemand durfde te bidden voor genezing van ons kindje, behalve een meisje van tien.”

WONDER

“Die woensdag kwamen we aan voor de echo. De echoscopist zei, alsof er niets aan de hand was geweest: ‘Alles lijkt normaal, het ziet er goed uit.’ We waren er even stil van. Ons kindje was gezond! Ons kindje ís gezond! God heeft een wonder gedaan! Die zondag hebben we ons verhaal verteld in de kerk. Het thema van de preek stond al maandenlang vast: gebedsverhoring. Hoe bijzonder is dat?!”

“De rest van de zwangerschap hebben we ons geen zorgen meer gemaakt. Op 3 juli is Noah Raf geboren. Noah betekent vrede en rust. Raf komt van Rafaël en dat betekent: God heeft genezen. Zo is het ook echt gegaan. Eerst gaf God ons vrede en rust; later heeft Hij hem genezen, onze wonderbaby!”

HET JUISTE DUWTJE

“Op het zwakste moment in je leven, als je zulk nieuws te verwerken krijgt, ben je echt even heel kwetsbaar. Mede door opmerkingen vanuit het medische circuit word je in een denktrant geduwd richting abortus. Maar dan, door maar één gesprek met Lydia van Siriz, kregen we precies het juiste duwtje om door te zetten wat we zelf al wilden.”

Het verhaal van Gert-Jan staat in de december 2017 editie van het magazine van de VBOK, de Laat Leven. Donateurs en leden ontvangen deze gratis. Wordt nu lid of donateur en ontvang de laatste editie gratis.

Het werk van Lydia en andere maatschappelijke werkers is mogelijk door de financiële steun van de VBOK. Help je mee?

Ik help mee en steun de VBOK