“Ik mis iets dat er niet is.”

“Ik mis iets dat er niet is.”

27 Jun 2018 | Ellen

Linda koos voor abortus, niet één keer, maar vier keer. Vandaag vertelt ze haar emotionele verhaal, omdat ze wil dat andere vrouwen die gevolgen van de keuze inzien. Zelf zou ze nooit meer kiezen voor abortus.

“Mijn verhaal schrikt mensen af. Toen ik mijn ex-schoonouders eens vertelde dat ik meer dan één abortus achter de rug had, was er veel onbegrip. Eén abortus kunnen mensen nog wel begrijpen, maar dat je het meerdere keren voor kiest… Dat is echt te veel. ‘Voel je dan niks voor kinderen ofzo?’, vroegen ze me. Dat doet me heel erg veel pijn, want bij elke abortus werd het moeilijker. Ik wilde heel graag kinderen, maar mijn ex-vriend niet.

Ik wilde ze graag houden

Het schuldgevoel was enorm. Ik was teleurgesteld in mezelf en dat gevoel werd steeds sterker. Ik gebruikte anticonceptie, maar werd toch weer zwanger. Ik wilde de kinderen wel graag houden, maar mijn ex-vriend niet. Ik voelde me gedwongen om te kiezen voor abortus. Hij zei dan bijvoorbeeld: ”We blijven bij elkaar als je het laat weghalen.” Nu weet ik dat dat niet zo is. Relaties houden vaak geen stand na een abortus, dus daardoor zou ik me niet meer laten tegenhouden. Als een man dat nu tegen mij zou zeggen, zou ik zeggen: “Daar is het gat van de deur. Doei!”

Speldenknopje

Linda voelt zich uiteindelijk sterker na alles wat er is gebeurd. Nu ze meer informatie heeft en weet dat met 21 dagen het hartje al klopt, is ze ook boos over de informatie die ze kreeg. “Ik ben bij verschillende abortusklinieken geweest. Niet altijd was de informatie goed. Ze zeiden bijvoorbeeld dat de foetus zo groot als een speldenknopje was. Nu weet ik dat dat niet zo is. Bij negen weken is bijna alles er al. Nee, nu zou ik er niet meer voor kiezen.”

“Na de derde abortus had ik heel erg veel last van nare flash-backs. Ik zag mezelf steeds zitten wachten in de abortuskliniek. Het wachten duurde heel lang en dat kwam steeds bij me terug, met de geuren en geluiden die erbij horen. In de uitslaapkamer was het ook zo gek. Dan lig je daar met een aantal vrouwen die je niet kent. Je bent volledig anoniem, maar toch met elkaar verbonden door wat je allemaal net hebt meegemaakt.”

Namen gegeven

“Wat ik echt heel moeilijk vind is als ik kinderen zie van dezelfde leeftijd als mijn kinderen geweest zouden zijn. ‘Hoe zouden ze eruit hebben gezien?’ Naar welke school zouden ze zijn gegaan? En nog het meeste: wat voor personen zouden het geworden zijn?’ Dat blijft mij mijn hele leven bij, denk ik. Gelukkig heb ik het wel een plaats kunnen geven in mijn leven – gedeeltelijk. Van mijn ouders kreeg ik een beeldje van een engel met een kaars erbij. Ik heb de kinderen namen gegeven en denk heel vaak aan ze. Met de priester heb ik er ook zo vaak over gesproken dat hij zei: ‘Het is je vergeven, het is klaar.’ Maar kan ik mezelf het ook vergeven? Dat is nog wel een vraag waar ik mee worstel.”

Abortus is onomkeerbaar

“Vrouwen die voor deze keuze staan wil ik heel graag meegeven dat ze altijd een keuze hebben. Als je het doet, wees je dan ook bewust van de consequenties, Het is echt onomkeerbaar. Je zal nooit die persoon leren kennen. Je zult altijd iets missen wat er niet is.”

 De vrouw in het interview heet in het echt anders.

 

35% van de vrouwen die een abortus heeft laten doen, kiest later nogmaals voor een abortus. Lees meer over deze problematiek.