4 Nieuwsberichten die verdrietig maken

4 Nieuwsberichten die verdrietig maken

19 Apr 2018 | Arthur Alderliesten

Ik verlang naar een samenleving waarin het wonder van het menselijk leven gezien, bewonderd en gevierd wordt.

Het begin van het leven

Het begin van het menselijk leven is hot begin dit jaar op de homepage van NOS. Maar het stemt me niet blij. Ik word er zelfs verdrietig van. Vier berichten op drie achtereenvolgende dagen ademen de sfeer van beginnend menselijk leven als weefsel waarmee je kunt doen wat je wil. Alsof het niet gaat om een kindje, maar om resten van de maaltijd waarbij je je afvraagt of het nog even van nut kan zijn als kliekje of direct de container in kan.

Onlangs kreeg ik er in een paar dagen twee nichtjes bij. Twee kwetsbare, tevreden, zachtroze mensjes, vier gelukkige ouders. Ja, ik weet dat het veel ingewikkelder kan liggen en dat een (gezond) kindje allerminst vanzelfsprekend is…. Maar de teneur in de berichtgeving… Lees maar mee:

Kop 1: “Artsen waarschuwen: zwangerschap voorkom je niet met thermometer”

Apps en cycluscomputers als eigentijdse methodes om die dagen bij te houden: ze waarschuwen wanneer je zwanger kan worden en laten weten wanneer de kust veilig is. Commotie alom omdat deze methoden niet zaaddicht (herstel: waterdicht) zijn, waardoor vrouwen toch onbedoeld zwanger kunnen raken.
Meer dan vervelend als het je overkomt, maar is een kindje nu echt het meest verschrikkelijke dat je kan ‘overkomen’…?

Kop 2: “Deze Drents-Syrische arts helpt Arabische vrouwen met abortus”

Vrouwen uit Arabische landen zoeken contact vanuit een noodsituatie (waarover je nooit en te nimmer bagatelliserend over moet denken). Via de organisaties Women on Web worden pillen naar deze vrouwen toegestuurd om hen te helpen bij hun abortus.
De arts wordt door dit bericht alle lof toegezwaaid door de NOS, maar is er ook iemand die de kritische vraag heeft gesteld of de vrouwen ook op een andere manier geholpen hadden kunnen worden? En of het opsturen van pillen zonder plaatselijke begeleiding wél een veilige abortus is.

Kop 3: “Chinese wetenschappers klonen apen”

Na zeventig pogingen is het gelukt om twee aapjes te klonen. Het doel om onderzoek te doen naar erfelijke ziekten van de mens mag dan nobel zijn, dat hiermee een stap wordt gezet naar het klonen van mensen is luguber. Onwenselijk en onmenselijk. Reacties op sociale media zijn vooral grappend van aard. Toont dat onze verlegenheid met dit ingewikkelde onderwerp?

Kop 4: “Biobank met foetussen moet kennis aangeboren afwijking vergroten”

Wetenschappelijk onderzoek in het belang van de ontwikkeling van ziekten kan moeilijk ondergewaardeerd worden. Maar ‘weefsel van foetussen’ is een wel erg biologische benadering voor een kindje dat door ziekte of abortus de geboorte niet heeft gehaald.

Het wonder van het leven

Ik verlang naar een samenleving waarin kinderen welkom zijn. Kinderen die ook in ongeboren status al mogen zijn wie ze zijn. Een maatschappij waarin het wonder van het menselijk leven gezien, bewonderd en gevierd wordt. Waar we tevreden zijn met het leven dat ons gegeven wordt, ook al zitten daar verdraaid scherpe randjes aan. Een samenleving waarbinnen je weet van een sociaal vangnet voor jou en je kindje bij een onbedoelde zwangerschap.

Misschien dat een bredere herdefiniëring van nieuws nodig is, maar ik zou dat ook graag terug zien op de nieuwspagina’s. En niet door het wegzetten van bijvoorbeeld de Mars voor het leven als een infantiele happening van gehersenspoelde christenen die opkomen voor het ongeboren leven. Al is het maar in het talenveld. Wat minder ‘abortus’, ‘foetus’ en ‘ongewenste zwangerschap’. Wat meer ‘kind’, ‘(on)bedoelde zwangerschap’ en ‘het mooie leven’. Als nieuws een afwijking is van het gewone, dan is er voldoende aanleiding om het wonder van nieuw leven nieuws te laten zijn.

Als wij nou beginnen met het vieren van het wonder van het leven en blij zijn met élk nieuw leven, net zoals ik dat ben met mijn twee nieuwe nichtjes, dan hoop ik dat de rest van de wereld volgt.